Praktycznie można powiedzieć, że złoto zawsze było środkiem płatniczym i jest nim nadal, ale chodzi mi tutaj o powszechność zastosowania złota w tej roli. Postępujące ryzyko dezintegracji systemu finansowego i trwająca w mojej opinii rzeczywista wojna w obronie dolara, jako światowej waluty rezerwowej, w której rozliczane są transakcje, a przede wszystkim handluje się surowcami sprzyjają złotu. Osobiście scenariusz, w którym będziemy płacili złotem/srebrem uważam za mało prawdopodobny (<10%), zwłaszcza, że nasi kontrolerzy ponad naszymi głowami zrobią wszystko aby do tego nie dopuścić.

Zwróćcie uwagę na Syrię i Iran, wydaje się być już postanowione, że agresja wobec tych dwóch krajów zwyczajnie ma mieć miejsce. Dzięki trzeźwości Chin i Rosji, które zablokowały rezolucję ONZ dot. Syrii NATO nie włączy się w konflikt oficjalnie. W Libii rezolucja o pomocy humanitarnej i strefie zakazów lotu wystarczyła do urządzenia tam krwawej łaźni, która trwa do dziś! W związku z tym Chiny i Rosja są już czujne i blokują wszelkie rezolucje, wiedząc, że mając w posiadaniu media wszystko można pięknie nagiąć i potem prowadzić dowolne działania, a ogłupione papką społeczeństwa jeszcze przyklasną. Nie od dziś wiadomo przecież, że sposoby manipulacji medialnej opracowali hodowcy pieczarek i z tego właśnie powodu trzyma się nas w ciemności i karmi gównem. W ramach tego karmienia zapewne będziemy mieli jakąś operację fałszywej flagi, zapewne na terytorium USA lub wobec jakiegoś okrętu, w którą zostanie wrobiony Iran, doświadczenia historyczne w tym zakresie zarówno Izrael (USS Liberty) jak i USA mają spore. Każde z opisywanych zagrożeń fizycznemu złotu może tylko pomóc. Choć teraz w kartach mamy raczej krótkoterminowe spadki, dla nerwowych wykres z poziomami wsparcia, gdyby ten scenariusz się sprawdził (źródło – link).

Wróćmy jednak do sedna, czyli marszu złota ku środkowi płatniczemu, tu z pomocą przyszedł link od jednego z Czytelników (thx). Niegdyś ekscytowałem się szansami na powrót złota do obiegu w jednym stanie, wygląda na to, że dziś takich stanów mamy… 13!! Ciekawy jestem, czy jak zapowiada wielu ta federacja się rozpadnie. Stany w USA nie mają prawa wprowadzać własnej waluty (fiat), ale mogą używać złota i srebra do spłacania długów. Wszystkim zainteresowanym polecam tekst – States consider alternative currencies of gold and silver. Dla leniuchów wklejam ciekawsze fragmenty.

Worried that the Federal Reserve and the U.S. dollar are on the brink of collapse, lawmakers from 13 states, including Minnesota, Tennessee, Iowa, South Carolina and Georgia, are seeking approval from their state governments to either issue their own alternative currency or explore it as an option. (…)

„In the event of hyperinflation, depression, or other economic calamity related to the breakdown of the Federal Reserve System … the State’s governmental finances and private economy will be thrown into chaos,” (…)

„A Utah citizen, for example, could contract with another to sell his car for 10 one-ounce gold coins (approximately $17,000), or an independent contractor could arrange to be compensated in gold coins,”(…)

South Carolina Republican Representative Mike Pitts proposed a currency system that would allow people to use any kind of silver or gold coin — whether it’s a Philippine Peso or a South African Krugerrand — based on weight and fineness.

Tak to wygląda z perspektywy co raz liczniejszych stanów USA, przy czym sam marsz wydaje się przybierać na sile nie tylko z tej perspektywy. Pisaliśmy już przecież, że Indie i Iran zgodziły się dwustronnie na handel ropa za złoto. Biorąc pod uwagę poziom irańskiego eksportu do Indii popyt na fizyczny metal jeszcze bardziej wzrośnie, bo mowa tu o blisko 7 mln uncji złota rocznie! Nie ma się czemu dziwić, skoro nawet w zeszłym roku Donald Trump w rozliczeniu za wynajem powierzchni przyjął równowartość określonej kwoty od najemcy… w złocie.  Równolegle podobnie dzieje się w przypadku srebra, tu jednak jest mowa o transakcjach mniejszej wartości pomiędzy zwykłymi obywatelami, aktualnie dominują tu informacje z USA. Przykładowo w wybranych sklepach, stacjach benzynowych można płacić srebrem, pojawiają się jaskółki, czyli transakcje na portalach aukcyjnych, gdzie cena była wyrażona w uncjach srebra, a od 2 lat żadną nowością nie są napisy w amerykańskich sklepach, gdzie przyjmuje się płatności w srebrnym złomie. Szereg amerykańskich monet sprzed 1965 ma zawartość srebra na poziomie 90% lub 40% i to one są co raz częściej akceptowane w handlu. Z tego co policzyłem premie ponad spot były znaczne i faktycznie opłacało się nimi płacić, opłacało się na dzień dzisiejszy rzecz jasna.

Nie ma co rynek się rozwija. Mamy już wysyp małych firemek, mieliśmy pierwsze przejęcie, gdzie urosła Mennica Wrocławska połykając Bulioner’a i zostawiając jednak tą markę na rynku, a teraz będziemy mieli debiut giełdowy. Cóż zapowiadało się, że w ostatnim kwartale 2011 będzie debiut na rynku NewConnect GPW Grupy Trinity, do tego jednak nie doszło. Nawet pomimo tego, że mieliśmy serię publikacji w różnych serwisach, które miały chyba robić dobrą reklamę. Debiut na giełdzie to proces skomplikowany, czasochłonny i dość drogi (niegdyś sprawdzałem i koszt to była chyba kwota od około 35k w górę, samo pozostawanie na parkiecie jest już tańsze, bo już 6k rocznie plus opłaty kwartalne) ale jak widać mając trochę w głowie i sporo kapitału sprawę można rozegrać też w inny sposób.

Otóż okazało się, że bardzo popularny sprzedawca srebra (najwięcej komentarzy po transakcjach na naszym forum) – TM Gold & Silver znany szerzej jako MWSilver przejął spółkę notowaną już na NC. Dostałem nawet potwierdzenie tego faktu od właściciela, który jak zaznaczył ma jeszcze przed sobą przeniesienie biznesu do spółki akcyjnej. Okazało się, że wszystkie spółki z wyszukanymi lub górnolotnymi nazwami oraz wymuskanymi stronkami pełnymi wyniosłych frazesów i gładkich opowieści o tradycji i tym podobnych historyjek zostały wyprzedzone w drodze na giełdę przez MWSilver, który to na swojej stronie z dumą napisał:

„BĘDZIEMY PIERWSZYM DEALER’EM NOTOWANYM NA GIEŁDZIE !!!” (link) – cóż, gratulujemy

Króciutki wpis na stronie właściciela przybytku zdradza trochę więcej, hm… czytałem ten wpis wczoraj, na blogu, a dziś blog wydaje się być niedostępny lub nie potrafię go znaleźć. Cóż piszę zatem co pamiętam i nie linkuję. Stało tam mianowicie, iż wkrótce pojawią się dalsze informacje a MWSilver wchodzi na giełdę sprytem i kapitałem. Tj. jest w trakcie przejęcia (właściwie już to zrobił) jakiejś mniejszej spółki i zamierza doprowadzić do fuzji. Przejęcie spółki na NewConnect to niekoniecznie Mt.Everest trzeba tylko sporo sprytu i kapitału + informacji o tym, gdzie właściciel nie trzyma większości udziałów w kieszeni. Aktualnie mamy na rynku 31 spółek o wartości nieprzekraczającej 2mln PLN, czyli do objęcia większościowego pakietu potrzeba połowę tej kwoty. Fakt to nie jest zabawa dla szaraczków. Zaskoczonych pewnie jest wielu, bo MWSilver nie rzucał na kolana wypasioną stroną, lokalem (chyba dość niedawno pojawił się punkt w jakimś centrum handlowym), ale trzeba przyznać, że jeśli chodzi o ceny to konkurencję firma ta na polskim rynku wyprzedza przeważnie o parę długości na basenie. Jakieś 2 lata temu uważałem tą firmę za małego gracza i dopiero niewiele ponad rok temu wyszedłem z błędu, dziś zaryzykowałbym twierdzenie, że jest to największy w Polsce sprzedawca srebra lokacyjnego, a ruch z wejściem na giełdę wydaje się to potwierdzać.

Ot, taka ciekawostka, a fani GPW będą mieli na ryzykownym NewConnect  opcję z zainwestowaniem w akcje dealera metali szlachetnych. Widać, że rynek się zmienia, pewnie wkrótce na NewConnect wejdzie jakaś kolejna spółka, paru mniejszych sprzedawców się wysypie lub zostaną przejęci, a za rok-dwa rynek handlu złotem lokacyjnym w znacznej mierze przejmą banki. Takie są przynajmniej moje typy. Idę jednak o zakład, że banki nie zdominują rynku handlu srebrem lokacyjnym, stąd wcale nie spisywałbym na straty wszystkich dealerów, w tym tego.

Disclaimer: autor nie ma akcji opisywanej spółki, a szczerze mówiąc nigdy nawet nie posiadał akcji żadnej spółki notowanej na NewConnect.

Cóż tytuł z lekka zalatuje jakąś polibacyjną historią jednak nie o tym. Kilka razy chwaliliśmy Wenezuelę za sprowadzanie swoich rezerw złota do kraju, gdyż Ci którzy obudzą się zbyt późno w ogóle tego złota nie zobaczą. W przypadku większości krajów jest to wielce prawdopodobne, tu wygrani będą tylko na samym początku kolejki. W każdym razie sprowadzanie złota do macierzy jest już zakończone. Operacja jako całość była jak najbardziej uzasadniona choćby z tego powodu, że lepkie łapki z dużym zainteresowaniem przebierają paluszkami przy złocie PIIGS (Portugalia, Włochy), a jak wiadomo zagraniczne rezerwy dość łatwo można zamrozić/przejąć. Przecież w sumie nie trzeba tak bardzo naginać linii osi zła, żeby ta zahaczyła o Wenezuelę, a powód przecież zawsze jakiś się znajdzie. Zwłaszcza, że już Pan Russo zapowiedział, że Chavez jest do zdjęcia. W Wenezueli jest ropa i złoto w imponujących ilościach, powodów zatem aż nadto, żeby nie trzymać rezerw w Bank of England, Barclays czy Nova Scotia. Przypominam, że rezerwy złota Wenezueli to aż 373 tony (przy populacji 29mln) i są 15. na świecie, jakże marnie wygląda przy tym Polska ze swoimi 103 tonami.

link

Teraz cytacik z powyższego linka:

“We are bringing the gold back because capital markets and the world economy are in turmoil,” Central Bank Chief Nelson Marentes told the ebullient crowds, toeing the official line.

Kurcze to naprawdę ciężkie czasy, skoro więcej sensu widzę w słowach władz wenezuelskiego banku centralnego niż Ministra Rostowskiego. Pomijając już docinki do tego typu, które można mnożyć dość swobodnie zwróćcie uwagę na kilka wyraźnie zarysowujących się nowych trendów:

- kraje zagrożone bezprawnym atakiem USraela i ich sojuszników, przenoszą swoje rezerwy aby ochronić je przed zajęciem oraz uciekają od wymiany handlowej w oparciu o dolara na korzyść złota lub walut lokalnych;

- rośnie zagrożenie nacjonalizacji przemysłu wydobywczego metali szlachetnych;

- pojawia się niezdrowe zainteresowanie rezerwami złota, krajów stających przed ryzykiem bankructwa, które być może w niedalekiej przyszłości będą nadal kredytowane, ale pod zastaw ich rezerw złota, cóż wiadomo, że złota tego już raczej nie zobaczą.

Co jest pieniądzem wiadomo, przy czym szkoda mi  trochę groteskowego Chaveza, jak i całej Ameryki Południowej. To naprawdę jest niezwykle niebezpieczny do życia kontynent o nietypowej nadreprezentacji chorych na raka wśród głów państw od Brazylii po Kubę. Mam tylko nadzieję, że zwykli obywatele mają się lepiej.

Poniżej 3 wykresy z artykułu przesłanego przez Czytelnika (link) – bilanse banków centralnych. Przy utrzymaniu trendu inflacja i ceny złota w stratosferze gwarantowane. Wyjaśnienie na obrazkach. Dzięki za linka.

Nie miałem pojęcia, że temat nieruchomości okaże się tak super popularny, poprzedni wpis od niedzieli zanotował już 3,5 tysiąca wyświetleń. Cóż jak widać złoto i srebro to nadal nisza, a tematem mieszkań żyje każdy. Fajnie było poczytać komentarze, gdyż poza tym, że dowiedziałem się iż słoma z butów mi wystaje (co jest przecież powszechnie wiadome) można było poczytać parę Waszych ciekawych anegdotek i wyliczeń – czytałem z przyjemnością, sporo wiedzy – dzięki. Jak będzie krew na ulicach to chyba przeprofiluję bloga i rozszerzymy tematykę metali szlachetnych właśnie o nieruchomości, z metali trzeba przecież będzie kiedyś wyjść, a może to właśnie nieruchomości będą dobrym kierunkiem. Trzeba jednak poczekać na szczegóły podatku katastralnego, który w scenariuszu negatywnym rozjechałby ceny jak walec. Widząc duże zainteresowanie chciałbym podzielić się z Wami 2 informacjami.

1. Raport KNF

- nudy, tylko dla ciekawych, reszcie proponuję od razu pkt. 2. Dla upartych jednak – link, oraz śmietanka w cytatach poniżej. Polecam jednak cały raport, zwłaszcza, że zawiera trochę ciekawych wykresów.

Portfel kredytów mieszkaniowych ma krótką historię i nie wykazuje oznak dojrzałości – cechą kredytów mieszkaniowych jest materializacja ryzyka po dłuższym okresie

Bardzo wysoki poziom LTV i bardzo długi okres kredytowania

Nadmierna koncentracja produktowa w niektórych bankach

Ryzyko związane z kredytami w ramach programu RnS – ryzyko związane ze skokowym wzrostem rat spłaty po zakończeniu okresu dopłat (oczekiwany wzrost płac w znacznym stopniu zostanie zrównoważony przez wzrost kosztów utrzymania)

Brak w Polsce doświadczeń w zakresie funkcjonowania kredytów hipotecznych na tak dużą skalę i brak doświadczeń w rozwiązywaniu ewentualnych sytuacji kryzysowych (w tym ryzyko związane z możliwością skutecznej egzekucji komorniczej oraz kwestie ewentualnych nacisków społecznych)

Niezweryfikowana praktycznie skuteczność ubezpieczeń spłat kredytów (silna koncentracja podmiotowa)

Największe ryzyko związane jest z kredytami z lat 2006-2008, które były udzielone w szczycie „gorączki” na rynku
nieruchomości, a jednocześnie zostały udzielone na wyjątkowo liberalnych zasadach (m.in. bardzo wysokie ceny
nieruchomości, bardzo wysokie LTV, bardzo duży udział kredytów w CHF, zaniżanie kosztów utrzymania i brak pełnej weryfikacji zdolności kredytowej).
Obecny okres rekordowo niskich stóp najprawdopodobniej stanowi pewien fenomen, wynikający z działań banków centralnych zmierzających do przezwyciężenia kryzysu finansowego, a nie trwałe zjawisko. Oczekiwany w przyszłości wzrost stóp procentowych (zwłaszcza CHF) najprawdopodobniej wpłynie na pogorszenie jakości portfela kredytów.

Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego
– kredyt o LTV > 80% postrzegany jest jako produkt o podwyższonym ryzyku,
– w przypadku kredytów o LTV przekraczającym 95% i okresie kredytowania dłuższym niż 25 lat używa się sformułowania produkt o „zwielokrotnionym ryzyku”

Austria (2008) – zakaz udzielania kredytów walutowych gospodarstwom domowym
Węgry (2010) – maksymalny poziom LTV: HUF 75%, EUR 60%, CHF i inne 45%

2. Magiel- czyli komentarz na gazecie

czyli komentarz pracownika pośrednictwa nieruchomości – link, do kolejnego bezwartościowego tekstu na gazecie, pod którym jednak zdarzają się ciekawe komentarze. Czy komentarz jest prawdziwy to inna sprawa, można domniemywać w każdą ze stron. Ja uważam, że jest prawdziwy, gdyż wpisuje się w spójną linię z tym czego bezpośrednio już parę razy doświadczyłem.

huston_mamy_problem

witam.
Od kilku lat pracuję w agencji ( nieruchomości ) w Warszawie i powiem wam tak.

Takiego okresu jak obecnie nie pamietają nawet najstarsi agenci. Po boomie z przed kilku lat sytuacja co roku sie pogarszała, aż do teraz….

Obecnie jest taki zastój że nikt nic nie kupuje…mieszkania czekają na sprzedaż średnio…ROK !

ceny ofertowe nie mają nic wspólnego z cenami transakcyjnymi.._ te drugie są często niższe o około 10-a nawet 20% !!

Ludzie mają kredyty na mieszkania któe są obecnie warte dużo mniej – więc wystawiają swoje 4 kąty za taką cenę ile muszą spłacić kredytu – np. mieszkanie zakupione za franki przy kursie 2,6 kredyt 100 tys aby uwolnić się od kredytu trzeba by sprzedać za mniej więcej 360 tys….tym czasem ono jest warte obecnie 200 tys pln !! strata jest podwójna – bo jeszcze mieszkanie trzeba było wykończyć a to tez nie małe pieniądze.

Idzie straszny krach. Nowe miszkania na mokotowie są już po 6950 pln za metr i to w atrakcyjnej lokalizacji…

Problem jest w mentalności ludzi..uważają że wielka płyta albo mieszkania na Białołęce są warte po 7 tys za metr…a prawda jest brutalna…Białołęka to max 4,5 tys za metr inne dzielnice 6 tys..

moj koledzy nie mają z czego żyć, połowa z nich sprzedaje samochody a zakupy zaczynają robić w Biedronce…wcześniej tylko Bomi, Piotr i Paweł…

Duże agencje prawie zniknęły z rynku….popatrzcie na ogłoszenia…Metrohouse to nisza….emmerson to samo…Drągowski też niewiele sprzedaje – bo maja duże koszta. teraz dominują agencje jednoosobowe z prowizją 1,5% i tylko one są w stanie utrzymać sie na rynku. każde mieszkanie wyrywają sobie jak psy mięso…

źródło: link

Mamy za sobą super ciekawy tydzień w metalach szlachetnych zwłaszcza, że okraszony deklaracjami FED’u wskazującymi na pompowanie do oporu, cóż później będzie większy huk, ale teraz ma rosnąć, co się da ma rosnąć. W kraju ACTA, gdzie polski rząd  cichcem pod płaszczykiem ochrony praw autorskich wprowadza cenzurę internetu. Całość pod dyktando korporacji i pod bezpośrednim nadzorem ambasady USA, ładnie sprawdzającej kto i jak głosował, ale dla naszych Czytelników nowości chyba nie ma, już pisaliśmy o wasalnej roli Polski. Jednak tym razem nie napiszę o żadnym z tych bardzo ciekawych tematów, choć złotu definitywnie się wpis należy, co zamierzam wkrótce nadrobić. Tym razem napiszemy o największym przekręcie i najbardziej bezlitosnym wykorzystaniu Polaków ubiegłej dekady, czyli bańka na rynku nieruchomości – przemyślenia własne.

Od jakiegoś czasu rozglądam się za większym mieszkaniem, tym tematem podzieliłem się z jedną osobą, z którą koresponduję, która to niezwykle uprzejmie zapytała, czy rzeczywiście uważam że jest już krew na ulicach? Fakt, wówczas, gdy jest krew na ulicach czas na kupowanie jest najodpowiedniejszy, a krwi jeszcze u nas nie ma, choć karty już są rozdane i wiadomo, kto i w jakiej pozycji będzie płakał. Jak to w życiu bywa, nie jesteśmy sami i tematem zajmuję się już teraz, gdyż czekając na krew na ulicach wcześniej mogę mieć swoją krew na podłodze:)

Bezmyślność i otumanienie Polaków, które miało miejsce w końcówce poprzedniej dekady jest tak dramatyczne, że wszystkie jego objawy powodują u mnie niemal odruch wymiotny. Oto, setki tysięcy zapakowały się w kredyty niemal bez udziału własnego i to kredyty w walutach obcych, bo pośrednicy mieli od nich największe prowizje. Kredyty denominowane w walutach obcych w cywilizowanych krajach mają udział w rynku nie przekraczający dziesiątych części procenta, ale u nas w kraju nad Wisłą, gdzie każdy jest przecież mistrzem Forex’u to produkt dla pospólstwa, tak pospólstwa – ludzi nie mających o tym zielonego pojęcia. Każdy pracujący w większej firmie lub instytucji w dużym mieście, w pakiecie pracowniczym ma codzienne słuchanie lemingów, które to na onetowym poziomie dywagują czy CHF tudzież EUR pójdzie w górę, czy też w dół.

źródło: link

Głębia ich argumentacji i znajomość rynku powinna być przyczynkiem do potrojonego dodatku szkodliwego do wynagrodzenia. Osoby wiedzącej co to jest choćby… podaż pieniądza nie uświadczysz, ale każdy swoje wie, bo mu przecież doradca powiedział, że tak jest najlepiej. Mamy zatem tłumy lemingów ubranych w mini ratki, którzy to pakowali mieszkania po każdych cenach, a w szczycie ustawiali się w komitetach kolejkowych, żeby zapłacić 8 tys. za metr na wizualizacji. Jak im się mówi, że w przypadku spadku wartości mieszkania i braku przedstawienia przez nich dodatkowego zabezpieczenia, bank (faktyczny właściciel mieszkania) może zażądać spłaty kredytu w terminie paru tygodni, to krzyczą, że kłamstwo, nieruchomości nie tanieją itp. Proponuję spojrzeć na ceny nieruchomości w Japonii, gdzie te spadają już od 20 lat. Nikt z nich oczywiście na oczy nie widział żadnych wzorów pozwalających określić czy cena mieszkania nie jest przewartościowana w stosunku do kosztów najmu czy też średnich zarobków. Nigdy, ale to nigdy nie spotkałem szczęśliwego nabywcy mieszkania, który odpowiedział, że sobie policzył opłacalność zakupu mieszkania w stosunku do wynajmu, choć wzory te nie są skomplikowane (polecam Patric.net, trzeba trochę poszperać). Zwyczajnie wieść gminna niesie, że nie można płacić innym za wynajmowane mieszkania, bo pieniądze idą jak psu w du…, a rata to zawsze spłaca już „twoje” stąd prosty wniosek, że mieszkania należy kupować po każdej cenie, nawet jakby miał je spłacić dopiero wnuk zaciągającego kredyt. My w Polsce będziemy mieli niejednokrotnie sytuację, że kredyt będą spłacały zapewne dzieci – współczesna forma niewolnictwa bez obroży. W ten oto sposób doszliśmy do ściany i sytuacji, w której za średnią pensję można było kupić w niektórych miastach (w tym w stolicy) 1/4 metra kwadratowego, gdy na ten przykład w cywilizowanych krajach można było kupić blisko 1-2,5 metry za miesięczne średnie wynagrodzenie w danym mieście. Wykresy NBP na których czysty zysk dewelopera na metrze to ponad połowa ceny metra lemingów nie przekonały. Nie ma się czemu dziwić leming czyta Gazetę Wyborczą, ogląda TVN a nie jakieś tam nudne raporty NBP. W telewizji widział tłuczek dyskusję ekspertów, był pan z biura nieruchomości oraz dwie panie, z pośrednictwa finansowego i mówili, że tylko w górę, to ładujemy pod korek i basta. Cóż z tego, że to ludzie, którzy są zainteresowani wzrostami lub przekupne dziennikarzyny (najbardziej szmatława profesja jaką znam), a połowa tego towarzystwa 2 lata temu robiła w call-center (pozdrowienia dla Pani Oli Sz), a dziś występują jako eksperci telewizyjni. Leming sam nie myśli, dostał jednoznaczny przekaz i wio do przodu. W efekcie Polska doczekała się nawet swojego linka na anglojęzycznej wikipedii pod hasłem Real estate bubble.

Kierunek jest już tylko jeden, choć państwo uznało, że w interesie deweloperów wprowadzi program sztucznie utrzymujący ceny mieszkań na zawyżonych poziomach, bez którego te by spadły. Państwo jednak zmierza w kierunku Węgier i stać je na co raz mniej, program wygasza. Już największe tłuki zorientowały się, że wiadomość na lekcjach geografii z lat 80-tych o rosnącej urbanizacji jest w sumie prawdziwa, tylko co z tego skoro jedynym polskim (powyżej 0,5 mln) miastem z wyraźnie rosnącą liczbą ludności jest Warszawa (reszcie przeważnie spada i to w całej Europie), a sama migracja to głównie ucieczka za granice. Nieszczęsna zaś Polska wyludnia się, aż smutno na to patrzeć. Leming jednak twierdzi, że się nie wyludnia, bo pamięta, że w reklamie Daewoo było, że kraj przecie 40-milionowy! Zasada jaką można zaobserwować, to taka, że jeśli tylko Polak dostanie kredyt to zapakuje pod korek, z opóźnieniem ale jednak KNF zareagowała i te źródło kapitału właśnie wysycha. W efekcie mamy osiedla z mieszkaniami wartymi po 0,5 mln PLN, a pośród nich największy interes to sklepy, początkowo stawiano Piotra i Pawła, czy Almę, dziś króluje Lidl i Biedronka, w których to tłumnie stają milionerzy z okolicznych bloków.

Panie, zatem kiedy ta krew na ulicach, cóż z tego, że nie ma jednak cen jak w Madrycie (hasło naganiaczy), za to są jak w Berlinie i prawie jak w Wiedniu, gdzie ta krew? Krwi jeszcze nie ma, nawis podaży mieszkań w dużych miastach rośnie, liczba umoczonych jelonków również, ale jeszcze trzeba poczekać. Wkrótce kolejne podwyżki wszystkiego co tylko jest możliwe, wkrótce rozwinie się podpieprzanie paliwa z baków samochodów na parkingach, a „prosperity” rozlewa się przecież po Europie. Kupujący się skończyli, zwłaszcza, że wyż demograficzny już ubrany w mieszkania. Przecież to wszystko było z kredytu, a Ci, którzy mieli pieniądze najczęściej mieli je… ze sprzedaży mieszkań, tym z kredytem. Sam obserwowałem jak zmieniają się ceny konkretnych pseudo-apartamentów wraz z upływem czasu, zaczynamy (w tys. pln) 9,3-8,6 (2009), 8,4 (2010), 7,6 (2011), kolejni żeby sprzedać robią tak samo, tylko, że zaczynają już z niższych pułapów. Mamy już pierwsze skowronki, np. mieszkanka kupione w 2007-2008 i wybudowane w 2009, które to dziś są powystawiane w serwisach i widnieją tam niewykończone w stanie deweloperskim. Oczywiście są wystawione typowo 1-2 tys. PLN na metrze taniej niż były kupione, mini ratka rośnie, czynsz trzeba płacić, a ceny mieszkań spadają – zły sen leminga.  Przyznam, że wydawało mi się, że jedno z tego typu mieszkań na rynku wtórnym wkrótce kupię, nie doceniłem jednak głupoty człowieka, który je wystawił. Sam będąc w opłakanej sytuacji i obniżając cenę co 1-2 miesiące podpisał umowę z pośrednikami na wyłączność, ci zaś bezlitośnie go wykorzystują i żądają od kupującego prowizji i to jeszcze bardzo wysokiej. Dodam, że dodatkowej prowizji, bo prowizja dla sprzedającego jest już w cenie. Leming traci w ten sposób część zainteresowanych, a życie kopie go mocniej w tyłek, pomysłu z wyłącznością przy sprzedaży serdecznie gratuluję. Głupich mi jednak nie szkoda.

A teraz po komentarzach policzymy sobie Czytelników z mini-ratką na >90% LTV od 7k za metr w górę.